Aşığım Delirmek Üzereyim

Herkese merhaba; ben türkiyenin en iyi üniversitelerinden birini bitirdim. kariyer sahibi, iyi bir iş,iyi bir eş,mükemmel bir çocuk ve iyi bir ailesi olan biriyim.eşimle üniversitede tanıştık.8 yıllık bir flört evresinden sonra evlendik.

Benim hikayem evlenmeden 9 gün önce başladı… bundan 4 yıl önce düğünüme 9 gün kala işimle ilgili bilgi paylaşımda bulunduğum bir forum sitesine üye oldum. bir yandan düğün hazırlıkları yaparken diğer yandan bu forum sitesinde tamamen işle ilgili paylaşımlarda bulunuyordum. yardıma ihtiyacım olan bir konuda birkaç soru sordum. kullandığım rumuz cinsiyetimi belli etmeyen bir rumuzdu. benim sorularıma cevap veren yine cinsiyetinin ne oldugunu anlayamadığım bir rumuzla yazışan aynı mesleği paylaştığım biriydi. birbirimize cinsiyetimizi, adımızı, nerede yaşadığımızı söylemeden site üzerinden konuşuyorduk. Ben yakında düğünüm olacağını söylediğimde o da henüz 20 gün önce evlendiğini söyledi. derken benim düğünüm oldu,bir süre siteye yazamadım.sonra işimle ilgili konularda tekrar yazmaya başladım.

Aynı kişiyle sürekli konuşuyorduk.

Artık iş dışında her konuda paylaşımımız vardı. böyle 6-7 ay sürdü. sonra konuşmalarından onun erkek oldugunu anladım.(askerlik v.s. gibi şeylerden bahsedince)ama ne adını ne de nerede oldugunu bilmiyordum.artık ciddi bir alışkanllığa dönüşmüştü.eve gelir gelmez bilgisayarı açıp ondan gelen mesajları cevaplıyordum.birbirimize sendiye hitap etmiyorduk bile.öyle seviyeli,öyle saygılı biriydi ki beni kendine bir şekilde çekiyordu.bunun farkına vardığımda yanlış oldugunu düşünüp sitedeki üyeliğimi iptal ettim ve onunla bir daha konuşmama kararı aldım.ama olmuyordu işte… 2 ay sabredebildim ve yeniden onunla konuşmaya başladım.o da benim gidişimden ne kadar üzgün oldugunu dile getirdi. ona herşeyi anlatıyordum,bütün korkularımı, yalanlarımı, mutluluklarımı, üzüntülerimi…

Aynı şekilde o da bana anlatıyordu.öyle mükemmel bir iletişim yakalamıştık ki kendimi dünyanın en şanslı insanı görüyordum.bu arada hala birbirimizin ismini bilmiyorduk.ama hergün konuşuyorduk. derken önce o baba oldu,sonra da ben anne oldum.birbirimizi bütün sa*imiyetimizle tebrik ettik. artık konuşmaya başlayalı 2 yıl olmuştu.birbirimize çok güveniyorduk,bir gün msn adreslerimizi verdik.msn adreslerimizde isim ve soyisim belliydi. 2 yıldır konuştuğum adamın artık adını da biliyordum. msn den sabahlara kadar konuştuğumuz olurdu.her zaman seviyeli her zaman saygılı…içimde kendime bile itiraf edemediğim fırtınalar kopuyordu. yine kaçtım,bir süre hiç internete girmedim.ama aklım hep ondaydı.o da benden kaçıyordu ama biliyordum aslında o da kaçmak istemiyordu.bir süre bu şekilde kaçtık ama yine yapamadık. Tekrar iletişime devam ettik. msnde fotograflarımızı gösterdik.ta* kafamdaki gibiydi.hiç hayal kırıklığı yaşamadım.sonra telefon numaralarımızı verdik ve artık telefonda da konuşuyorduk.eşimi seviyordum,o da eşini seviyordu ama ikimizin iletişimi çok farklıydı.

Bir türlü vazgeçemiyorduk. bu şekilde 4 yıl sürdü. birbirimizin yüzünü bile görmemişken aramızda öyle bir güven vardı ki onun bir işini baba halletti. babama üniversiteden bir arkadaşım oldugunu söyleyip telefon numarasını vverdim.defalarca babamla telefonda konuştu.hatta çok büyük paralarla ilgili işler yaptık. çünkü birbirimize çok güveniyorduk. ve nihayi gün gelmişti.benim bulundugum şehirde bir işi vardı ve geleceğini söyledi. onu görürsem herşeyin daha karmaşık olacağını biliyordum ama yine de görmek istemekten kendimi alamıyordum. geldi ve görüştük. ikimizde çok heyecanlanmıştık. bütün gün onunla gezdik, yemek yedik,sohbet ettik. bu görüşmeden kısa bir süre sonra yine geldi ve yine mükemmel bir gün geçirdik.itiraf edemesekde aramızdaki şey aşktı… ve son… geçen hafta bana bir mesaj gönderdi. beni herşeyden çok sevdiğini ve çok acı çektiğini söyledi. bu şekilde iletişime devam etmenin acıdan başka birşey getirmeyeceğini ifade etti.haklıydı… sonuçta evli ve çocuk sahibi insanlardık. eşlerimiz böyle bir kötülüğü haketmiyordu.

Ağlaya ağlaya birbirimizden vazgeçtik. onunla aramızdaki şey aşktan bile daha öte.hayatımda büyük bir boşluk var.yaşadığım küçücük bir olayı bile arayıp ona anlatmak gibi bir alışkanlığım var. beni benden daha iyi tanıyor. olaylar karşısındaki tepkilerimi önceden biliyor. 4 yıl boyunca en küçük bir saygısızlığı olmadı. çok fazla ortak noktamız var.eğer daha önce karşılaşmış olsaydık çok mutlu olabilirdik.ama artık çok geç… içimi dökmem gerekiyordu, şimdi bazılarınız haklı olarak yargılayacak.

Elimde kalan büyük bir aşk, büyük bir acı ve devam etmeye çalıştığım sahte bir hayat…

Mükemmel Üye 14 Mart 2019 - Paylaşıldı Aldatma İtirafları,   Kadın İtirafları.
Yorum Ekle
  • 0 Cevap(lar)

    Cevabınız

    Bu cevabı göndererek, kullanım koşulları ve gizlilik kurallarını kabul etmiş olursunuz Gizlilik Kuralları ve Kullanım Koşulları